Porównaj dwie kolumny i zwróć wartość z trzeciej kolumny za pomocą funkcji INDEKS i PODAJ.POZYCJĘ. W programie Excel funkcje INDEKS i PODAJ.POZYCJĘ również mogą pomóc w rozwiązaniu tego zadania, wykonaj następujące czynności: 1. Wprowadź dowolną z poniższych dwóch formuł do pustej komórki, w której chcesz zwrócić wynik Należy określić, czy formatowanie warunkowe jest uzależnione od jednej pozycji wymienionej na liście rozwijanej: Jeśli wybierzesz Wszystkie komórki , zobacz Skalę kolorów, Pasek danych lub Zestaw ikon objaśnienie poniżej, w zależności od tego jaką reprezentację wizualną formatowanie warunkowe powinno mieć. W przypadku SUMA.JEŻELI jest ich 3: Argument 1 – podaj zakres komórek, w których chcesz szukać określonych wartości. Dla tych wartości będą sumowane liczby z argumentu nr 3. Zazwyczaj jest to kolumna tabeli. Argument 2 – podaj warunek, określający jakich komórek szukasz (np. zawierające konkretny tekst, liczby, daty). Jaka jest różnica między VAR a let in JavaScript? Która konstrukcja instrukcji IF może służyć do sprawdzania wielu warunków? Dlaczego miałbyś używać zagnieżdżonej instrukcji IF zamiast JavaScriptu w przeciwnym razie? Co oznaczają 3 kropki w JavaScript? Jak używać wielu funkcji JEŻELI w jednej komórce? Dwa warunki w jednej komórce. Kategoria: Kurs Excel, Samouczek Excel. 2 Jan. Dom aukcyjny sprzedaje antyki według ustalonych zasad: 1. sprzedaje, gdy cena przekroczy 2500 zł. 2. wystawia ponownie, gdy cena waha się w przedziale <1500;2500>. 3. oraz nie sprzedaje i czeka na lepszy okres, gdy cena jest poniżej 1500 zł. Po nacisnięciu klawisza ENTER pojawi nam się błąd #N/D – dodatkowo w komórce P9 pojawiła się informacja, że formuła nie jest identyczna jak w zadaniu. Dopisujemy kolejne warunki do funkcji Przechodzimy raz jeszcze do komórki J9 i tym razem dopisujemy już wszystkie kolejne warunki, pamietając, że adresy z Tabeli Premiowej powinny Ręczne sprawdzenie wszystkich wariacji byłoby czasochłonne i obarczone ryzkiem błędu, nie mówiąc już o sytuacji w której cała tabela liczyłaby np. 100.000 wierszy. ROZWIĄZANIE. =JEŻELI (LICZ.PUSTE (D10:H10)>1;”Brakuje składników”;”ok”) Założeniem funkcji JEŻELI jest w tym przypadku pytanie: ile pustych komórek XUiVGEU. Czy wiesz, że w jednej komórce można umieścić jednocześnie tekst i funkcję? Na przykład: komórka A10 zawiera liczbę 1500. Jeżeli w innej komórce wpiszesz ="Suma: "&A10, to otrzymasz w efekcie napis "Suma: 1500". Operator & służy do połączenia dwóch składników zawartości komórki. Formuła w komórce A1 łączy wyświetlanie tekstu i sformatowanej daty i czasu. Jeżeli chcemy osiągnąć bardziej wyszukane efekty, możemy połączyć więcej elementów, np. =Suma: "&A10"zł". Można także skorzystać z funkcji TEKST(), która umożliwia bardziej zaawansowane formatowanie napisów. Przykładem nieco bardziej skomplikowanego złożenia może być tekst: ="Data: "&TEKST(TERAZ();"d mmmm rrrr, g:mm") Oprócz złożenia tekstu i formuły za pomocą & wykorzystano także funkcję TEKST() do sformatowania daty i czasu, otrzymanych od funkcji TERAZ(). Przykładowy efekt działania takiej formuły przedstawia ilustracja. Przydatne skróty Jak szybko zaznaczyć całą tabelę w Excelu? Nie chodzi nam o zaznaczenie całego arkusza (można to osiągnąć za pomocą skrótu [Ctrl+A]), ale o wybranie wszystkich elementów pojedynczej tabeli (która może się składać z np. 3 kolumn i 10 wierszy). Wystarczy ustawić się gdziekolwiek w środku tabeli i użyć kombinacji [Ctrl+*] (* na klawiaturze numerycznej) lub [Ctrl+Shift+8]. Za pomocą skrótu klawiszowego możemy także ukryć wiersz lub kolumnę. Aby ukryć bieżącą kolumnę, użyj kombinacji [Ctrl+0]. Do ukrycia bieżącego wiersza służy [Ctrl+9]. Ukrytą kolumnę lub wiersz możemy przywrócić do normalnej edycji za pomocą skrótów [Ctrl+Shift+0] i [Ctrl+Shift+9] (odpowiednio dla wiersza i kolumny). Wychodzimy na brzeg Czy wiesz, że do nawigacji po arkuszu możesz wykorzystać nawet obramowanie aktywnej komórki? Jeżeli klikniesz dwukrotnie jeden z brzegów aktywnej komórki (zaznaczonej pogrubionym obramowaniem), to przesuniesz się do odpowiedniej krawędzi tabeli, np. dwukrotne kliknięcie górnego brzegu komórki spowoduje przesunięcie do pierwszego wiersza tabeli (przez tabelę rozumiemy spójny obszar arkusza - bez pustych pól). Jeżeli przytrzymasz jednocześnie wciśnięty klawisz [Shift], to zaznaczone zostaną komórki znajdujące się pomiędzy bieżącą pozycją a odpowiednim brzegiem tabeli. Na żywo Łącze rysunku pozwala przygotować transmisję "na żywo" dowolnego obszaru arkusza. Excel (wersja 5 i nowsze) udostępnia narzędzie pozwalające utworzyć rysunek, będący niejako transmisją "na żywo" wybranego obszaru arkusza. Zaznaczmy wybrany obszar i skopiujmy go do Schowka ([Ctrl+C] lub EdycjaéKopiuj). Teraz trzymając wciśnięty klawisz [Shift] należy wybrać EdycjaéWklej łącze rysunku. Utworzony rysunek możemy umieścić w dowolnym miejscu arkusza. Wszystkie zmiany zachodzące w oryginalnym obszarze odzwierciedlone będą na rysunku. Sposób ten znakomicie ułatwia tworzenie np. zestawienia kilku wybranych miejsc arkusza na pojedynczej stronie. Warunkowe obliczanie średniej Do obliczenia średniej z danego zakresu komórek najłatwiej jest użyć funkcji =ŚREDNIA(). Czasami jednak potrzebujemy bardziej wyszukanego sposobu obliczania średniej. Może zaistnieć sytuacja, w której np. przy liczeniu średniej nie chcemy brać pod uwagę najwyższej i najniższej wartości. W takim przypadku nie stosujemy funkcji =ŚREDNIA(), ale używamy nieco innej formuły ("dane" oznaczają obszar, z którego liczymy średnią: =(SUMA(dane)-MIN(dane))& Kopiowanie wartości w liście Aby poprawnie posortować listę, należy skopiować wartości w pierwszej kolumnie. Często zdarza się, że pojedyncza wartość w liście odnosi się do kilku wierszy arkusza, np. nazwisko osoby odnoszące się do kilku wierszy zawierających płace za poszczególne miesiące (patrz ilustracja). Jeżeli spróbujemy posortować takie dane względem pierwszej kolumny, to większość pozycji (tych odpowiadających pustemu polu w pierwszej kolumnie) znajdzie się na końcu listy. Aby prawidłowo posortować taką listę, należy w jakiś sposób skopiować dane w pierwszej kolumnie, tak by zlikwidować puste miejsca. Gdy tabela jest mała, można to zrobić ręcznie. Jednak w przypadku większej ilości danych można pokusić się o znalezienie sposobu na automatyczne kopiowanie wartości. Zaznacz odpowiedni zakres w pierwszej kolumnie (A3:A18 w naszym przypadku). Za pomocą klawisza [F5] otwórz okno Przejdź do. ##Kliknij przycisk Specjalnie. Wybierz opcję Puste i kliknij przycisk OK. Wpisz =, a następnie adres komórki, od której zaczynają się dane w pierwszej kolumnie (w przedstawianym przypadku będzie to=A3). Wciśnij [Ctrl+Enter]. Teraz możesz już posortować dane (Dane Sortuj). Jak sprawdzić wiele warunków jednocześnie? Funkcje ORAZ i LUB pomogą 🙂 Funkcja ORAZ potrafi sprawdzić czy wszystkie warunki (testy logiczne) są spełnione. Funkcja LUB sprawdza czy którykolwiek z podanych warunków jest spełniony. Obie funkcje w wyniku podają wartość PRAWDA albo FAŁSZ. Obie funkcje są tak samo zbudowane i potrafią sprawdzić do 255 warunków (testów logicznych) jednocześnie. Połączenie funkcji ORAZ i funkcji LUB może dawać fantastyczne efekty. W tym odcinku zobaczysz jak łączyć te funkcje i zagnieżdżać ORAZ i LUB jedna w drugiej aby sprawdzać naprawdę skomplikowane wymagania. Użyta/e funkcja/e: ORAZ, LUB, JEŻELI Pobierz plik do filmu: Nazwa pliku: excel-760 – Jak sprawdzić wiele warunków jednocześnie – funkcja ORAZ, funkcja W tym samouczku wyjaśniono różnicę między funkcjami i pod względem ich składni i użycia i zawiera szereg przykładów formuł do sumowania wartości z wieloma kryteriami AND / OR w programach Excel 2019, 2016, 2013, 2010, 2007, 2003 i wcześniejszych. Jak każdy wie, Microsoft Excel udostępnia tablicę funkcji do wykonywania różnych obliczeń na danych. Kilka artykułów temu omówiliśmy i które są przeznaczone do liczenia komórek odpowiednio na podstawie jednego warunku i kilku warunków. W zeszłym tygodniu omówiliśmy Excel SUMIF, który dodaje wartości spełniające określone kryteria. Teraz nadszedł czas, aby przejść do liczby mnogiej wersji – Excel która umożliwia sumowanie wartości według wielu kryteriów. Osoby zaznajomione z funkcją mogą pomyśleć, że przekształcenie jej na wymaga tylko dodatkowego wysiłku „S” i kilka dodatkowych kryteriów. Wydawałoby się to całkiem logiczne… ale „logiczne” nie zawsze tak jest w przypadku firmy Microsoft 🙂 Funkcja – składnia & użycie funkcja – składnia & użycie Jak używać funkcji SUMIFS w programie Excel (logika AND) Excel SUMIF z wieloma kryteriami (logika OR) Excel SUMIFS z wieloma warunkami LUB Używanie Excel SUM w formułach tablicowych Funkcja programu Excel – składnia & użycie Funkcja służy do warunkowego sumowania wartości na podstawie pojedynczych kryteriów. Szczegółowo omówiliśmy składnię SUMIF w poprzednim artykule, więc pozwólcie, że przedstawię teraz krótkie podsumowanie. SUMIF (zakres, kryteria,) range – zakres komórek do oceny według kryteriów, wymagany. criteria – warunek, który musi zostać spełniony, wymagane. sum_range – komórki do zsumowania, jeśli warunek jest spełniony, opcjonalne. Jak widać, składnia funkcji Excel dopuszcza tylko jeden warunek. Mimo to mówimy, że Excel może służyć do sumowania wartości z wieloma kryteriami. Jak to możliwe? Dodając wyniki kilku funkcji i używając formuł z kryteriami tablicowymi, jak pokazano w poniższych przykładach. Funkcja programu Excel – składnia & użycie Używasz funkcji w programie Excel, aby znaleźć warunkową sumę wartości na podstawie wielu kryteriów. Funkcja została wprowadzona w programie Excel 2007, dzięki czemu można jej używać we wszystkich nowoczesnych wersjach programu Excel 2019, 2016, 2013, 2010 i 2007. W porównaniu z funkcją składnia jest nieco bardziej złożona : (zakres_suma, zakres_kryteriów1, kryteria1,,…) Pierwsze 3 argumenty są obowiązkowe, dodatkowe zakresy i powiązane z nimi kryteria są opcjonalne. sum_range – wymagana jest jedna lub więcej komórek do zsumowania. Może to być pojedyncza komórka, zakres komórek lub nazwany zakres. Sumowane są tylko komórki z liczbami; puste i wartości tekstowe są ignorowane. criteria_range1 – wymagany jest pierwszy zakres do oceny według powiązanych kryteriów. criteria1 – pierwszy warunek, który należy spełnić, wymagany. Możesz podać kryteria w postaci liczby, wyrażenia logicznego, odwołania do komórki, tekstu lub innej funkcji programu Excel. Na przykład możesz użyć takich kryteriów, jak 10, „> = 10″, A1, „wiśnie” lub DZIŚ (). criteria_range2, criteria2, … – są to dodatkowe zakresy i związane z nimi kryteria, opcjonalne. W formułach SUMIFS można użyć maksymalnie 127 par zakres / kryteria. Ważne! Funkcja działa z logiką ORAZ, co oznacza, że komórka w zakresie sumy jest sumowana tylko wtedy, gdy spełnia wszystkie określone kryteria (wszystkie kryteria są prawdziwe dla tej komórki). A teraz niech ” s spójrz na formułę programu Excel z dwoma warunkami. Załóżmy, że masz tabelę zawierającą partie owoców od różnych dostawców. Nazwy owoców znajdują się w kolumnie A, nazwy dostawców w kolumnie B i ilość w kolumnie C. Chcesz poznać sumę kwot odnoszących się do danego owocu i dostawcy np wszystkie jabłka dostarczone przez Petea. Kiedy „uczysz się czegoś nowego”, zawsze dobrze jest zacząć od prostych rzeczy. Zatem na początek zdefiniujmy wszystkie argumenty dla naszej formuły zakres_sumowania – C2: C9 zakres_kryteriów1 – A2: A9 kryteria1 – „jabłka” kryteria_zakres2 – B2: B9 kryteria2 – „Pete” Teraz zbierz powyższe parametry i otrzyma następującą formułę SUMIFS: =SUMIFS(C2:C9, A2:A9, "apples", B2:B9, "Pete") Aby doprecyzować formułę dalej, możesz zastąpić kryteria tekstowe „jabłka” i „Pete” odwołaniami do tym przypadku nie będziesz musiał zmieniać wzoru w celu obliczenia ilości innych owoców od innego dostawcy: =SUMIFS(C2:C9, A2:A9, F1, B2:B9, F2) Używanie funkcji i w programie Excel – rzeczy do zapamiętania Ponieważ celem tego samouczka jest omówienie wszystkich możliwych sposobów sumowania wartości według kilku warunków, omówimy przykłady formuł z obiema funkcjami – Excel i z wieloma kryteriami. Aby używać ich poprawnie, musisz jasno zrozumieć, co łączy te dwie funkcje i czym się różnią. Chociaż część wspólna jest jasna – podobne przeznaczenie i parametry – różnice nie są tak oczywiste, ale bardzo istotne. 1. Kolejność argumentów W funkcjach i kolejność argumentów jest różna. W szczególności, zakres sumy jest pierwszym parametr w SUMIFS, ale jest trzeci w SUMIF. Na pierwszy rzut oka może się wydawać, że Microsoft celowo komplikuje krzywą uczenia się swoich użytkowników. eee, po bliższym przyjrzeniu się, zobaczysz uzasadnienie tego. Chodzi o to, że suma_zakres jest opcjonalna w Jeśli go pominiesz, nie ma problemu, twoja formuła zsumuje wartości z zakresu (pierwszy parametr). W suma_zakres jest bardzo ważna i obowiązkowa, dlatego jest na pierwszym miejscu. Zapewne chłopaki z Microsoftu myśleli, że po dodaniu dziesiątej lub setnej pary zakres / kryteria ktoś mógłby zapomnieć o określeniu zakresu do zsumowania 🙂 2. Zakres sumy i zakres kryteriów powinny mieć taką samą wielkość W funkcji argument sum_zakres niekoniecznie musi mieć taki sam rozmiar jak argument zakresu, o ile górna lewa komórka znajduje się po prawej stronie. W programie Excel SUMIFS każdy zakres kryteriów musi zawierać taką samą liczbę wierszy i kolumn, jak parametr sum_range. Na przykład =SUMIF(A2:A9,F1,C2:C18) zwróci prawidłowy wynik, ponieważ program Excel uwzględnia tylko górna lewa komórka w argumencie sum_range (C2 w tym przykładzie, która jest poprawna), a następnie zawiera tyle kolumn i wierszy, ile zawiera argument zakresu. W porządku, wystarczająca strategia (tj. teoria) przejdźmy do taktyki (np. przykłady formuł:) Jak używać w Excelu – przykłady formuł Przed chwilą omawialiśmy prostą formułę z dwoma tekstami Kryteria. W ten sam sposób można używać funkcji programu Excel z wieloma kryteriami wyrażonymi przez liczby, daty, wyrażenia logiczne i inne funkcje programu Excel. Przykład 1. Excel SUMIFS z operatorami porównania Załóżmy, że w naszej tabeli dostawców owoców chcesz zsumować wszystkie dostawy dokonane przez Mikea w ilości 200 lub więcej. Aby to zrobić, użyj operatora porównania „większe niż o r równe „(> =) w kryteriach2 i uzyskaj następującą formułę =SUMIFS(C2:C9,B2:B9,"Mike",C2:C9,">=200") Uwaga. Zwróć uwagę, że w formułach Excel SUMIFS wyrażenia logiczne z operatorami porównania powinny być zawsze ujęte w podwójne cudzysłowy („”). Omawiając funkcję Excel SUMIF, omówiliśmy szczegółowo wszystkie możliwe operatory porównania, te same operatory może być używany w kryteriach Na przykład poniższa formuła zwraca sumę wszystkich wartości w komórkach C2: C9, które są większe lub równe 200 i mniejsze lub równe 300. =SUMIFS(C2:C9, C2:C9,">=200", C2:C9,"="&TODAY()-7, C2:C10,"=10/1/2014", B2:B9, "", C2:C10,"=") Używanie Excela z wieloma kryteriami LUB Jak wspomniano na początku tego samouczka, funkcja została zaprojektowana z logiką AND. Ale co, jeśli musisz zsumować wartości z wieloma kryteriami OR, tj. Gdy przynajmniej jeden z warunków jest spełniony? Przykład 1. + SUMA Najprostszym rozwiązaniem jest sumowanie wyniki zwrócone przez kilka funkcji Na przykład poniższy wzór pokazuje, jak znaleźć całkowitą liczbę produktów dostarczonych przez Michała i Jana: =SUMIF(C2:C9,"Mike",D2:D9) + SUMIF(C2:C9,"John",D2:D9) Jak widać, pierwsza funkcja dodaje ilości odpowiadające „Michałowi”, druga funkcja zwraca kwoty związane z „Janem”, a następnie dodajesz te dwie liczby. Przykład 2. SUMA & z argumentem tablicowym Powyższe rozwiązanie jest bardzo proste i może wykonać zadanie szybko, gdy są tylko kilka kryteriów. Jednak formuła + może ogromnie wzrosnąć, jeśli chcesz zsumować wartości z wieloma warunkami LUB. W takim przypadku lepszym podejściem jest użycie argumentu kryteriów tablicowych w funkcji Przeanalizujmy teraz to podejście. Możesz zacząć od wypisania wszystkich warunków oddzielonych przecinkami, a następnie zawrzeć wynikową listę rozdzieloną przecinkami w {nawiasach klamrowych}, co technicznie nazywa się tablicą. Argument tablicowy składający się z 3 wartości zmusza twoją formułę do zwrócenia trzech oddzielnych wyników, ale ponieważ piszemy formułę w jednej komórce, zwróci ona tylko pierwszy wynik – tj. sumę produktów dostarczonych przez Jana . Aby to podejście oparte na kryteriach tablic zadziałało, musisz użyć jeszcze jednej małej sztuczki – zawrzeć formułę w funkcji SUMA, na przykład: =SUM(SUMIF(C2:C9, {"John","Mike","Pete"} , D2:D9)) Jak widać, kryteria tablicowe sprawiają, że formuła jest znacznie bardziej zwarta w porównaniu z + i pozwala dodać tyle wartości, ile chcesz w tablicy. To podejście działa zarówno z liczbami, jak i wartościami tekstowymi. Na przykład, jeśli zamiast nazw dostawców w kolumnie C, masz identyfikatory dostawców, takie jak 1, 2, 3 itd. ., Twoja formuła SUMIF wyglądałaby podobnie do tego: =SUM(SUMIF(C2:C9, {1,2,3} , D2:D9)) W przeciwieństwie do wartości tekstowych, liczby nie muszą być ujęte w podwójne cudzysłowy w tablica argumentów. Przykład 3. SUMPRODUCT & SUMIF W przypadku, gdy preferowanym sposobem jest umieszczenie kryteriów w niektórych komórkach, a nie określ je bezpośrednio w formule, możesz użyć w połączeniu z funkcją która mnoży składniki w podanych tablicach i zwraca sumę tych iloczynów. =SUMPRODUCT(SUMIF(C2:C9, G2:G4, D2:D9)) Gdzie G2: G4 to komórki zawierające kryteria, w naszym przypadku nazwy dostawców, jak pokazano na poniższym zrzucie ekranu. Ale oczywiście nic nie stoi na przeszkodzie wypisując wartości w kryteriach tablicowych funkcji jeśli chcesz: =SUMPRODUCT(SUMIF(C2:C9, {"Mike","John","Pete"}, D2:D9)) Wynik zwracany przez obie formuły będzie identyczny z tym, co widać na zrzucie ekranu: Excel SUMIFS z wiele kryteriów LUB Jeśli chcesz warunkowo sumować wartości w programie Excel nie tylko z wieloma warunkami LUB, ale z kilkoma zestawami warunków, będziesz musiał użyć zamiast Formuły będą bardzo podobne do tego, co przed chwilą omówiliśmy. Jak zwykle, przykład może pomóc lepiej zilustrować ten punkt. W naszej tabeli dostawców owoców dodajmy datę dostawy (kolumna E) i znajdź całkowitą ilość dostarczoną przez Mikea, Johna i Petea w październiku. Przykład 1. SUMY + Wzór utworzony przez to podejście zawiera wiele powtórzeń i wyglądów uciążliwe, ale łatwe do zrozumienia i, co najważniejsze, działa 🙂 Przykład 2. SUMA & SUMIFS z argumentem tablicowym Próbowałem wyjaśnić istotę tego podejścia w przykładzie więc teraz możemy po prostu skopiować tę formułę, zmienić kolejność argumentów (jak pamiętacie, jest inna w i i dodać dodatkowe kryteria. wynikowa formuła jest bardziej zwarta niż + =SUM(SUMIFS(D2:D9,C2:C9, {"Mike", "John", "Pete"}, E2:E9,">=10/1/2014", E2:E9, "=H4), --(E2:E9=10) * (C1:C10>B1:B10)) Nie widzę żadnych praktycznych aplikacja do powyższego wzoru? Pomyśl o tym w inny sposób:) Załóżmy, że masz listę zamówień pokazaną na poniższym zrzucie ekranu i chcesz wiedzieć, ile produktów nie zostało w całości dostarczonych w podanym terminie. Po przetłumaczeniu na język Excela mamy następujące warunki: Warunek 1: Wartość w kolumnie B (zamówione elementy) jest większa niż 0 Warunek 2: Wartość w kolumnie C (Dostarczono) w mniej niż w kolumnie B Warunek 3: Data w kolumnie D (Termin) jest mniejsza niż 11/1/2014. Wstawienie trzech zakresów / par warunków razem, otrzymujemy następującą formułę: =SUM((B2:B10>=0)*(B2:B10>C2:C10)*(D2:D10= zł). Rysunek 2. Sprawdzamy w Excelu, za pomocą JEŻELI, czy została dokonana płatność za fakturę. Rysunek 3. Rabat przyznany, gdy klient współpracuje przynajmniej 3 lata. Powyższe przykłady pokazują Ci, że zawsze funkcja musi sprawdzić pewien warunek, czyli innymi słowy „zadać pytanie”. To pytanie musi zostać zadane tak, aby jedyne możliwe odpowiedzi to były TAK lub NIE – nie możesz zadawać otwartych pytań. Dlaczego? Bo funkcja JEŻELI nie jest aż tak inteligentna i potrafi wybrać tylko spośród 2 wartości. Jedna z tych wartości przypisana jest do TAK, a druga do NIE. W powyższych przypadkach, odpowiedzi były zawsze dość proste, w stylu „Tak” lub „Nie”, „Premia” lub „Brak premii”, jednak Excel często służy nam do bardziej skomplikowanych operacji i podejmowania trudniejszych decyzji. W związku z tym, pamiętaj że odpowiedzią funkcji JEŻELI może być dowolna wartość – na przykład liczba. Co więcej, ta liczba może wynikać z obliczeń przeprowadzonych w Twoim arkuszu. Oto kilka przykładów: znowu pracujesz na tabeli z handlowcami, ale tym razem, jeśli przekroczą prób to zamiast wyświetlać „Premia”, oblicz tę premię jako 5% wartości sprzedaży. znów dysponujesz tabelą z listą faktur, ale tym razem, zamiast wyświetlać tylko informację o tym, czy została zapłacona, wyświetl informację o tym, ile dni temu została zapłacona. znów mamy tabelę z klientami – jeśli współpraca trwa przynajmniej 3 lata, to rabat procentowy wynosi tyle, ile liczba czasu współpracy w latach. Rysunek 4. Tym razem, jeśli należy się premia, to obliczane jest od razu 5% premii od sprzedaży. Rysunek 5. Jeśli faktura została zapłacona, to oblicza się, ile dni temu to miało miejsce. W tym przykładzie bieżąca data to Rysunek 6. Rabat wynosi tyle samo procent ile lat współpracy z klientem (jeśli trwa ona przynajmniej 3 lata). Myślę, że powyższe przykłady ilustrują to, że funkcja JEŻELI może wykonywać dość „inteligentne” analizy, dzięki czemu my sami nie musimy ich dokonywać i oszczędzamy w ten sposób swój czas i energię. We wcześniejszej sekcji, pisałem o tym, że funkcja potrzebuje pewnego warunku, który może sprawdzić w danych naszego pliku Excela, a potem, w zależności od odpowiedzi, wyświetla jedną z dwóch wartości. Na podstawie powyższego stwierdzenia, możemy wypisać, trzy elementy, czyli trzy argumenty funkcji JEŻELI w Excelu, które należy wypełnić podczas wprowadzania jej do komórki: Królowa funkcji - JEŻELI Sprawdź za darmo gdzie znajdziesz wiele więcej przykładowych filmów i zadań z funkcją JEŻELI! Argument 1 – warunek, który sprawdzamy (zadawane pytanie, na które może być tylko odpowiedź TAK lub NIE). Argument 2 – wartość, która ma być wyświetlona w komórce z formułą, jeśli odpowiedź na pytanie brzmi TAK. Argument 3 – wartość, która ma być wyświetlona w komórce z formułą, jeśli odpowiedź na pytanie brzmi NIE. Rysunek 7. Gdy wprowadzisz pełną nazwę funkcji i otworzysz nawias, to zobaczysz podpowiedź na temat argumentów JEŻELI. Argument 1 funkcji JEŻELI Skoro wiemy, że pierwszy argument to jest pewien „warunek”, to jak go zapisać w formule? Pamiętajmy, że odpowiedź musi być „TAK” lub „NIE”. Takie odpowiedzi otrzymamy, zadając pytanie „Czy…”. W przypadku Excela, pytania mogą brzmieć: „Czy zawartość tej komórki równa się…” „Czy liczba w tamtej komórce jest większa niż liczba w komórce…” „Czy data z komórki po lewej stronie jest wcześniejsza niż data w komórce…” W przykładach powyżej pogrubiłem kluczowe zwroty – no bo w Excelu nie możemy zadawać pytań tekstem, ale możemy je zadawać za pomocą znaków „równa się”, „jest mniejsze”, „jest większe”, itd. Czyli argument 1 funkcji JEŻELI to powinno być porównanie dwóch wartości, gdzie wartościami może być tekst, liczba, zawartość wskazanej komórki, wynik funkcji, … cokolwiek. Oto przykłady porównań: B2 > C3 (większe niż) A10 = 100 (większe niż lub równe) G15 B1 (różne od) Rysunek 8. Ilustracja przykładowego porównania, które zapisujemy w argumencie nr 1. Nasze możliwości nie ograniczają się do wymienionych wyżej znaków porównania, ale są to najczęstsze przypadki. Gdy będzie wprowadzać funkcję JEŻELI w Excelu, to możesz zobaczyć podpowiedzi przy wstawianiu argumentów. W tych podpowiedziach będą pojawiać się słowa PRAWDA oraz FAŁSZ. Te same słowa zobaczysz, szukając pomocy w sieci, czy czytając dowolne opracowania dotyczące Excela i tej właśnie funkcji. Musisz pamiętać, że po prostu PRAWDA to to samo co TAK, a FAŁSZ to to samo co NIE. Rysunek 9. Gdy wprowadzamy funkcję JEŻELI, to widać w podpowiedzi nazwy argumentów „wartośc_jeżeli_prawda” oraz „wartość_jeżeli_fałsz”. Argument 2 funkcji JEŻELI Po zapisaniu pierwszego argumentu, pamiętaj żeby postawić po nim średnik lub przecinek – zależy to od opcji językowych Twojego Excela. To, który znak postawić, zobaczysz w „dymku” z podpowiedzią, w czasie wpisywania funkcji. Drugi argument, to wartość, która ma być wyświetlona w tej komórce, w której znajduje się właśnie pisana przez Ciebie formuła, gdy pierwszy argument zwróci TAK, czyli PRAWDA. Pamiętaj, że tym argumentem może być cokolwiek, co jest wartością: teksty i liczby zapisane ręcznie, adres komórki, której zawartość ma się wyświetlić, ale także kolejna funkcja, która zwraca jakąś wartość (wynik). Rysunek 10. Podświetliłem poniżej argument nr 2 oraz wskazałem strzałką miejsce, która wskazuje czy użyć średnika, czy przecinka. Argument 3 funkcji JEŻELI Po zapisaniu drugiego argumentu, pamiętaj żeby postawić po nim średnik lub przecinek. Trzeci argument, to z kolei wartość, która ma być wyświetlona w tej komórce, gdy pierwszy argument zwróci NIE, czyli FAŁSZ. Pamiętaj, że tym argumentem może być cokolwiek, co jest wartością. Rysunek 11. Zaznaczony trzeci argument. Zwróć uwagę, że teksty (np „Tak”, „Nie”) zapisane są w formule w cudzysłowie. Przykłady funkcji jeżeli w Excelu W tej sekcji znajdziesz kilka prostych przykładów zastosowania funkcji JEŻELI w Excelu. Może zainspirują Cię albo pomogą zrozumieć sposób i sens używania tej funkcji. Dodatek do wynagrodzenia za pomocą JEŻELI W zadaniu, znajduje się lista osób. Mogły one złożyć wniosek o przyznanie im pewnego dodatku do wynagrodzenia – jeśli tak zrobiły to dostaną z tego tytułu 200 zł. Informacja o tym, czy złożyły wniosek, znajduje się w kolumnie „Wniosek złożony”. Należy więc sprawdzić, czy w tej kolumnie znajduje się słowo „Tak” – wówczas obok zapisana zostanie kwota 200 zł. W przeciwnym razie zapisane zostanie 0 zł. Rysunek 12. Przykład wyliczania dodatku w Excelu. Argument 1 – warunek sprawdzający, czy złożono wniosek, czyli czy w komórce znajduje się słowo „Tak” – sprawdza się to przyrównując komórkę do słowa „Tak”. Argument 2 – to co ma być wyświetlone, gdy argument nr 1 jest prawdziwy – komórka z kwotą 200 zł. Argument 3 – to co ma być wyświetlone, gdy argument nr 1 jest fałszywy – komórka z kwotą 0 zł. Excel liczący premie dla sprzedawców W zadaniu należy zapisać, czy poszczególnym handlowcom należy się premia, czy nie. Należy się, jeśli wygenerowali obroty powyżej podanego progu – zł. Rysunek 13. Kolejne komórki porównywane są z kwotą progu z komórki E3. Argument 1 – warunek sprawdzający, czy obroty są większe/równe od progu. Odpowiedzią może być tylko tak lub nie (PRAWDA lub FAŁSZ). Argument 2 – to co ma być wyświetlone, gdy argument nr 1 jest prawdziwy – słowo „PREMIA”. Argument 3 – to co ma być wyświetlone, gdy argument nr 1 jest fałszywy – słowo „BRAK”. Funkcja JEŻELI decyduje w Excelu o stypendiach Sprawdź, który uczeń otrzyma stypendium. Użyj funkcji JEŻELI i porównaj średnią ucznia z wymaganym przez szkołę progiem. Rysunek 14. Na pasku formuły widać zapisaną funkcję JEŻELI. Argument 1 – warunek sprawdzający, czy średnia ucznia jest większe/równe od progu do stypendium. Odpowiedzią może być tylko tak lub nie (PRAWDA lub FAŁSZ). Argument 2 – to co ma być wyświetlone, gdy argument nr 1 jest prawdziwy – słowo „Stypendium”. Argument 3 – to co ma być wyświetlone, gdy argument nr 1 jest fałszywy – pusta komórka, co zapisane zostało w formule jako dwa znaki cudzysłowie, między którymi nic nie ma. Funkcja JEŻELI decyduje czy zamówić materiały W tabeli przedstawione zostały informacje na temat zamówień materiałów przez pewne przedsiębiorstwo. Sprawdź, czy należy zamówić poszczególne materiały. Należy je zamówić, gdy przewidywane zapotrzebowanie na najbliższy miesiąc jest większe niż obecny ich stan na magazynie. Rysunek 15. Na pasku formuły w Excelu widać jak powinna zostać zapisana funkcja JEŻELI. Argument 1 – warunek sprawdzający, czy zapotrzebowanie jest większe od stanu na magazynie. Odpowiedzią może być tylko tak lub nie (PRAWDA lub FAŁSZ). Argument 2 – to co ma być wyświetlone, gdy argument nr 1 jest prawdziwy – słowo „Tak”, czyli zamawiamy. Argument 3 – to co ma być wyświetlone, gdy argument nr 1 jest fałszywy – pusta komórka, co zapisane zostało w formule jako dwa znaki cudzysłowie, między którymi nic nie ma. Królowa funkcji - JEŻELI Sprawdź za darmo gdzie znajdziesz wiele więcej przykładowych filmów i zadań z funkcją JEŻELI! JEŻELI z datami w Excelu Jeśli pracujesz z datami zapisanymi w arkuszu, to pamiętaj, że Excel traktuje ja podobnie jak liczby. Tak samo jak jedna liczba może być większa od drugiej, tak samo data może być większa od drugiej. Żeby porównywać daty ze sobą, używasz w funkcji JEŻELI takich samych znaków, jak w przypadku liczb, czyli: Data1 > Data2 – Data1 jest większa, czyli późniejsza od Data2. Data1 Data2 – Data1 jest inna niż Data2. Data1 >= Data2 – Data jest późniejsza lub taka sama jak Data2. Data1 =E3 Jeśli tak jest, to drugi argument drugiej funkcji JEŻELI ma wyświetlić komunikat, że nie trzeba zamawiać, bo jest wystarczająco dużo: =JEŻELI(D3="x";"Sprawdzić";JEŻELI(C3>=E3;"Nie zamawiać" W przeciwnym razie (gdy materiału jest jednak za mało), to obliczamy ile należy go zamówić (brakującą ilość): =JEŻELI(D3="x";"Sprawdzić";JEŻELI(C3>=E3;"Nie zamawiać";E3-C3)) Powiązane wpisy poradnikowe Do czego służy funkcja WARUNKI w Excelu?WARUNKI to funkcja logiczna sprawdzająca podane warunki, która w działaniu przypomina funkcję JEŻELI, jednak przy wiekszej ilości warunków jest bardziej czytelna. Jaka jest budowa składni funkcji WARUNKI?Składnia funkcji wygląda następująco: WARUNKI(test_logiczny;wartość_jeśli_prawda;test_logiczny2;wartość_jeśli_prawda2;[…]test_logicznyN;wartość_jeśli_prawdaN) Dlaczego nie mam funkcji WARUNKI?Możliwe, że masz starszą wersje programu Excel. Funkcja WARUNKI dostępna jest od wersji Excel 2019 oraz Excel dla Microsoft 365. Funkcja WARUNKI – film instruktażowy Praca z przykładowym plikiem Plik do przykładu można pobrać poniżej. UWAGA! Plik wyświetla błędy, jeśli wpisana funkcja w komórkę jest inna niż zaplanowałem dla danego przykładu. Co nie oznacza, że koniecznie jest to błędem, ponieważ często pewne rzeczy w Excelu można zrobić na kilka / kilkanaście sposobów. Funkcja WARUNKI – budowa? Funkcja WARUNKI do działania potrzebuje tylko jednego argumentu, a w zasadzie pary warunków: testu logicznego i wartości, jeśli test logiczny jest prawdą. O wiele lepiej skorzytać z niej, gdy chcemy sprawdzić kilka wariantow. Jeśli będziemy chcieli skorzystac z funkcji WARUNKI to musimy pamiętać, że powinniśmy sprawdzić wszystkie możliwości, gdyż funkcja ta nie zwraca wartości FAŁSZ, a od razu naszym oczom ukazuję się błąd #N/D. Jeśli więc mam tylko jeden warunek do sprawdzenia proponuję skorzystać z funkcji JEŻELI. Składnia funkcji WARUNKI: =WARUNKI(test_logiczny;wartość_jeśli_prawda;test_logiczny2;wartość_jeśli_prawda2;[…]test_logicznyN;wartość_jeśli_prawdaN) =WARUNKI(M19=7;"Jest 7") Wpisując powyższą formułę do komórki N19,gdy w komórce M19 jest liczba 7, wynik to Jest 7,jeśli do komórki M19 wpiszemy 6, wynik to błąd #N/D,żeby pozbyć sie błędu, trzeba tak napisać warunki, by błąd nie występował, np. =WARUNKI(M19=7;"Jest 7";M197;"Nie jest 7") wtedy, gdy w M19 jest 7 to komórka obok wyświetli Jest 7,a jeśli wartośc w komórce M19 nie jest równa 7 to zobaczymy komunikat Nie jest 7. Jak wyliczyć wysokość premię dzięki funkcji WARUNKI? Myślę, że mając powyższą wiedzę możemy przejść do właściwego zadania. Naszym zadaniem jest policzyć procentową wartość premii dla pracowników. Wykorzystamy do tego zadania oczywiście funkcję WARUNKI. W komórkę J9 wpisujemy: =WARUNKI(H9>=$M$10;$N$10) Po nacisnięciu klawisza ENTER pojawi nam się błąd #N/D – dodatkowo w komórce P9 pojawiła się informacja, że formuła nie jest identyczna jak w zadaniu. Dopisujemy kolejne warunki do funkcji Przechodzimy raz jeszcze do komórki J9 i tym razem dopisujemy już wszystkie kolejne warunki, pamietając, że adresy z Tabeli Premiowej powinny byc adresowane bezwzględnie. Całość powinna wyglądać tak: =WARUNKI(H9>=$M$10;$N$10;H9>=$M$11;$N$11;H9>=$M$12;$N$12;H9>=$M$13;$N$13;H9>=$M$14;$N$14) Jak zobaczymy po naciśnięciu klawisza ENTER w naszym przykładzie nadal mamy błąd. Błąd jest, gdyż nie obsłużylismy ostatniego warunku, czyli co bedzie, jeśli % wykonania planu bedzie niższy niż 80%. Pozostaje więc nam poprawić formułę o wypisanie zera, jeśli wartość % wykonania planu jest nizsza od 80%. =WARUNKI(H9>=$M$10;$N$10;H9>=$M$11;$N$11;H9>=$M$12;$N$12;H9>=$M$13;$N$13;H9>=$M$14;$N$14;H9<$M$14;0) Pozostanie pzresunąć kursor na prawy dolny róg komórki J9 i gdy zmieni się w mały czarny krzyżyk to dwa razy kliknąć lewy przycisk myszy. Dzięki temu zabiegowi mamy skopiowaną całą formułę do poniższych komórek. Dodatkowo jak widać mamy wszędzie dobry wynik. Zobacz inne przykłady Jeśli spodobał Ci się wpis pozostaw po sobie znak w formie komentarza, a także zapraszam do zapisania się na moją listę mailingową. Przy okazji może zainteresują Cię inne moje artykuły. 13 grudnia 2020 W drugiej części przedstawiam jak sprawdzić, czy początkowe dwie litery to Ch, Rz, Cz, Sz i jeśli tak to wyświetlić dwie, a nie jedną literę Zobacz więcej 7 grudnia 2020 Praca z tekstem w Excelu potrafi frustrować. Przynajmniej do momentu, w którym poznamy kilka funkcji tekstowych i sposobów pracy z nimi. Wierzcie mi, tu jedna funkcja nie wystarczy. Zobacz więcej 29 listopada 2020 Jedna z bardziej popularnych funkcji w Excelu, która służy do wyszukiwania danych. Z artykułu dowiesz sie jak z niej korzystać w podstawowym zakresie. Zobacz więcej 24 listopada 2020 Przedstawiam funkcję przewyższającą i Funkcja ta potrafi to wszystko z czym nie dawały sobie rady wcześniejsze. Zobacz więcej 15 listopada 2020 Używanie zbyt wielu warunków w funkcji JEŻELI jest męczące i nieczytelne. Jeśli jesteście szczęsliwymi posiadaczami Exela 2019 lub Excela 365 to skorzystajcie z funkcji WARUNKI. Zobacz więcej 8 listopada 2020 Tabele przestawne są zmorą początkujących użytkowników Excela. Wiem to z autopsji, lata temu także tak miałem. Jednak nauka korzystania z nich nie jest wcale taka trudna. Zobacz więcej 1 listopada 2020 Gdy szukamy uśrednionych danych, czasem średnia nie wystarcza. Wtedy na pewno pomoże mediana, przeczytaj jak łatwo można z niej korzystać w Excelu. Zobacz więcej Nawigacja wpisu

kilka funkcji jeżeli w jednej komórce