VetExpert Obesity dog - Karma sucha dla psa. Karma stosowana przy problemach z nadwagą, cukrzycą, zalecana również dla zwierząt mało aktywnych lub po zabiegu sterylizacji/ kastracj. 78,99 zł. Kup teraz. 1. Niealkoholowe stłuszczenie wątroby. Stłuszczenie wątroby to schorzenie, które dotyka nie tylko osoby nadużywające alkoholu. Narażeni są na nie także ludzie z nadwagą i otyłością, a także ci, którzy przyjmują np. leki hormonalne. Nieleczone stłuszczenie wątroby może prowadzić do poważnych powikłań. SUCHA KARMA DLA PSA PO STERYLIZACJI 15KG + BONUS. Wiek zwierzęcia. psy dorosłe. Wielkość psa. rasy małe (<10 kg) Liczba sztuk w zestawie. 1. 164, 99 zł. zapłać później z. Wygląd labradora retrievera. Labrador posiada mocną sylwetkę o zwartej budowie. Jest psem średniej wielkości. Dorosły samiec osiąga w kłębie około 56-57 cm, suka zaś od 50 do 56 cm w kłębie. Ważą około 36 kg. Aktualnie rasa dopuszcza trzy różne umaszczenia: czarne, brązowe i żółte zwane biszkoptowym. Sierść Labradora Owoce, których nie powinno być więcej niż samych warzyw to np. ananas, arbuz, banan, brzoskwinia, gruszka, malina, mango, morela, truskawka. Kolejną grupą składników, których nie może zabraknąć w kompletnym posiłku gotowanym dla naszego psa, są suplementy. Jak karmić labradora: zasady żywienia szczeniaka i dorosłego psa w domu. Ile razy dziennie mogę podawać jedzenie i w jakich ilościach? Odżywianie szczeniąt przez okres do jednego roku. Dieta dorosłych labradorów. Naturalna żywność, gotowa pasza i mieszany rodzaj żywienia. Lista dozwolonych i zabronionych pokarmów w diecie psa. Dieta kopenhaska zwana inaczej jest szwedzką. Jej skuteczność jest wysoka, jednak przez to, że jest bardzo restrykcyjna, nie każdy może ją stosować. Dieta trwa 13 dni i przestrzeganie jej pozwala na utratę od kilku nawet do kilkunastu kilogramów. Nazwa pochodzi od miejsca, w którym powstała około 20 lat temu. Pewne źródła podają, że miało to … DIETA KOPENHASKA Czytaj vzJXus6. Dlaczego labrador tyje? Odpowiedź jest prosta: prawdopodobnie dlatego, że ilość spożywanych przez niego kalorii jest nieadekwatnie duża do potrzeb. Oczywiście zdarza się, że pies dodatkowo cierpi na choroby, na przykład schorzenia trzustki, które mogą rzutować na jego wagę. W takim przypadku jednak jeszcze ważniejsze jest zdiagnozowanie psa i rozpoczęcie leczenia, które szybko przywróci prawidłową masę ciała. Niemniej jednak nadwaga w przypadku labradorów w większości przypadków związana jest z błędami żywieniowymi ich właścicieli. Dostępność pokarmu przez cały czas, dokarmianie pomiędzy porami posiłków, serwowanie zbyt dużych porcji – to najczęstsze przyczyny nadmiernej wagi. Do tego można dodać jeszcze nieprawidłowo dopasowaną karmę. Sprawy nie ułatwia też fakt, że… Labradory mają tendencję do tycia I jest to cecha, którą chciano uzyskać przez wiele lat doboru hodowlanego. Chodzi konkretnie o zwiększoną objętość podskórnej tkanki tłuszczowej, która była bardzo istotna z punktu widzenia pracy, do której stworzony został labrador retriever. Jako pies aportujący z wody musiał być przystosowany do pokonywania szybko dystansu dzielącego go od postrzałka, ale również przebywania przez dłuższy czas w wodzie – stojącej i płynącej – o różnych porach roku. Dodatkowa warstwa tkanki tłuszczowej pod skórą wraz z grubą, dwuwarstwową, praktycznie wodoodporną sierścią pomagała psu utrzymać prawidłową temperaturę ciała i chroniła przed wychłodzeniem. Oczywiście, wówczas nie zakładano, że obecność tej tkanki spowoduje nadwagę u psów, bo z założenia były to psy myśliwskie i pracujące. Ilość ruchu rekompensowała nawet zwiększoną dawkę pokarmu, dlatego psy nie tyły, ale miały charakterystyczną, mocną budowę ciała z wrażeniem nadprogramowej skóry. Dziś jednak, gdy psy te są głównie zwierzętami towarzyszącymi, pojawił się problem nadwagi i otyłości. Dlaczego nadwaga u labradora jest groźna? Przede wszystkim dlatego, że pojawia się często bardzo szybko i jest trudna do opanowania z wyżej wymienionych powodów. Dodatkowo rasa ta ma skłonność do problemów ze stawami, głównie dysplazji. Zwiększona masa ciała będzie przyczyniała się do dużego obciążenia stawów, co w konsekwencji może prowadzić do problemów z poruszaniem się, a nawet konieczności wszczepienia psu protez stawowych. To jednak nie jedyny problem. Nadwaga i otyłość znacząco skracają życie psów, które w przypadku dużych ras i tak jest krótsze niż w przypadku ras małych. Zwiększona masa ciała osłabia układ pokarmowy, oddechowy i utrudnia pracę serca. Znacznie pogarsza również samopoczucie psa, zwłaszcza w upały, kiedy cały organizm znajduje się w intensywnym trybie pracy, aby utrzymać właściwą temperaturę. To prowadzić może nawet do udaru. Co więcej, nadmierna masa ciała u labradora może być bezpośrednio powiązana z pojawieniem się cukrzycy oraz innych schorzeń, na przykład niewydolności trzustki. Jak widać, zagrożeń jest bardzo dużo – nie warto ryzykować życiem psa. Jak wybrać karmę dla labradora? Warto zadbać, aby w przypadku psa o standardowej aktywności karma nie była przesycona białkiem i miała niski poziom węglowodanów. Warto unikać na dłuższą metę pokarmu ze zbożami, który może zwiększać tendencję do tycia. Dobrze jest wybierać produkty z większą zawartością włókna pokarmowego, które zwiększa uczucie sytości przy zachowaniu niższych dawek żywieniowych oraz odpowiednim zbilansowaniu karmy. Produkt powinien zawierać dodatkowe składniki wspomagające przekształcanie tłuszczu w energię, a więc stymulujące przemianę materii, na przykład takie jak L-karnityna. Jeśli nie chcesz wybierać samodzielnie, przeglądając składy, możesz zdecydować się na dwa rozwiązania. Po pierwsze, wybrać karmę przeznaczoną dla labradorów, w przypadku, gdy Twój pies ma prawidłową masę ciała. Gdy mowa o czworonogu z nadwagą, lepszym wyborem będzie karma dla psów z nadwagą i otyłością, o obniżonej kaloryczności, aż do momentu, gdy pies nie wróci do prawidłowej wagi. Nawyki żywieniowe – jak karmić labradora? Zdrowy pies może być na karmie light i nadal przybierać na wadze. Dlaczego? Bo właściciel nieprawidłowo z nim postępuje, kształtując złe nawyki żywieniowe. Dlatego pamiętaj, aby: zawsze dawać psu właściwą dawkę karmy, pokarm dawać w misce na kwadrans dwa razy dziennie, o stałych porach, i zabierać miskę bez względu na to, czy pies zjadł karmę do końca, nie dokarmiać psa ludzkim jedzeniem, resztkami ze stołu, wszystkie stosowane przysmaki dla psów odliczać od porcji dziennej karmy, czyli zmniejszać ilość karmy dawanej w misce, poić psa wyłącznie wodą, nie pozwalać na zjadanie resztek na spacerach. Dodatkowo warto też zapewnić psu odpowiednią dawkę ruchu. W przypadku psów z nadwagą dobrze jest najpierw zadbać o zrzucenie nadmiernych kilogramów, a potem stopniowo wydłużać spacery i zwiększać ich intensywność. Czynnik człowieczy zwierzęcych problemów z nadwagą Nadwaga u psa spowodowana jest czasem nieodkrytymi schorzeniami, ale najczęściej wynika z nieprawidłowych nawyków żywieniowych. Psy, podobnie jak ludzie, tyją w momencie, gdy z pokarmem otrzymują zbyt dużą ilość energii. Odpowiednie żywienie psów borykających się z nadwagą jest trudne i wymaga nie tylko odpowiedniego prowadzenia – najlepiej przez psiego dietetyka lub lekarza weterynarii –, ale przede wszystkim żelaznej konsekwencji właściciele. W obliczu błagalnego spojrzenia pupila, godnego maślanych oczu Kota w Butach ze Shreka – i szeregu innych sztuczek, którymi nasze zwierzaki dysponują, większość z nas mięknie, sięgając dla psa po ulubiony przysmak. Hipnoza działa – pies wygrywa. Ale tylko ze słabą wola swojego właściciela, bo na dłuższą metę każdy dodatkowy kilogram to przysłowiowy gwóźdź do trumny. Nadwaga chorobowa Niewyjaśniony przyrost wagi może świadczyć o poważnych problemach zdrowotnych i wymagają konsultacji z lekarzem weterynarii. Zanim zaczniesz psa odchudzać, musisz wykluczyć u niego choroby, które powodują otyłość. Kiedy pies ma nadwagę? Definicja idealnej budowy ciała u psa jest znacznie trudniejsza niż u człowieka, bo czworonogi maja różne wzorce ras i różną użytkowość. Linie użytkowe i wystawowe, psy pracujące, sportowe, gończe i do towarzystwa - wszystkie te czynniki mają wpływ na ocenę optymalnej wagi. Najprostszym sposobem, jak ocenić, czy pies ma nadwagę, jest sięgnięcie po opis rasy, który uwzględnia dopuszczalne masy ciała. Wartości przekraczające górną normę zwykle świadczą o nadwadze, a w przypadku znacznych różnic – o otyłości. Jak ocenić nadwagę u psa - test żeber Wypróbowanym sposobem na stwierdzenie nadwagi u psa jest prosty test na widoczność żeber. Jeśli zebra nie są pod skorą widoczne, ale bez problemu możesz je wymacać palcami, waga Twojego psa powinna być w normie. Jeśli żebra zniknęły jednak pod warstwą tłuszczu i nie można ich stwierdzić haptycznie, pies ma nadwagę. I odwrotnie: Jeśli zebra są widoczne na pierwszy rzut oka – nawet bez dotykania – zwierzak cierpi na niedowagę. Ocena kondycji zwierząt: skala BCS Jednym ze sposobów pozwalających ocenić sylwetkę wszystkich psów na świecie jest oficjalna, 5- lub 9-punktowa skala kondycji zwierząt, tzw. Body Condition Score. Obydwa rodzaje skali przedstawiają kondycję czworonogów – od skrajnego wychudzenia, przez niedowagę, idealną sylwetkę, nadwagę, aż po otyłość. Chcąc przeprowadzić ocenę, wystarczy do każdej kondycji przyporządkować odpowiedni numer od 1 do 5 lub od 1 do 9. Jeśli po zsumowaniu punktów otrzymasz środkowe wartości to znak, że Twój pupil ma optymalną kondycję. Najniższa ze wspomnianych wartości zawsze świadczy o skrajnym wychudzeniu, a najwyższa o otyłości. Wszelkie odchylenia wymagają odpowiedniego postępowania. Na czym polega Body Condition Score? Ocenę kondycji czworonoga przeprowadza się za pomocą oceny wzrokowej oraz palpacyjnej. Zmiana przyzwyczajeń właściciela Największym problemem w procesie odchudzania psa są przyzwyczajenia właściciela. Jeśli wdrożysz poniższe zasady, Twój ulubieniec powinien osiągnąć właściwą masę ciała w ciągu kilkunastu tygodni. Po pierwszych dietetycznych sukcesach ważne stanie się utrzymanie osiągniętej wagi. Niestety, podobnie jak u ludzi, również u psów – w wyniku słabości właściciela - dość często pojawia się efekt jo-jo. Odchudzanie psa: dieta i ruch Kluczową rolę odgrywa wysokowartościowe żywienie w odpowiednich ilościach. Ważna jest nie tylko jej jakość, ale i ilość. Nie przekraczaj zalecanej dziennej dawki, nie zapominając, że każdy przysmak pomiędzy posiłkami musi zostać wliczony do dopuszczalnej ilości kalorii. Niezwykle ważne jest zadbanie o utracenie jedynie masy tłuszczowej – waga mięśni i narządów wewnętrznych nie powinna ulec zmianie, gdyż mają one ogromny wpływ na zdrowie pupila. Wspomniane już rozdzielenie posiłków na kilka w ciągu dnia jest niezwykle ważne, gdyż pozwala przejść pupilowi komfortowo przez trudny dla niego czas utraty wagi. Dostarczanie 3, a nawet 4 posiłków dziennie pozwala zapobiec występowaniu uczucia głodu, ale też zapewnić odpowiednie uczucie sytości. Jaką karmę wybrać, aby zadbać o zdrową sylwetkę Twojego pupila? Pomoc specjalisty Psy z nadwagą lub otyłe powinny być pod stałą opieką weterynarza lub dietetyka, zwłaszcza, jeśli problem istnieje już od dłuższego czasu. Specjalista wesprze Cię w żywieniu psa i codziennym postępowaniu, ale będzie też monitorować pracę serca, stawów czy też wykona regularne badania krwi. Pozwoli to zawczasu stwierdzić potencjalne zmiany chorobowe, bo otyłość u psa może być objawem schorzeń towarzyszących, np. nadczynności tarczycy. Konsekwencje nadwagi u psa Gruby pies może mieć podobne problemy zdrowotne jak człowiek: nadciśnienie, choroby kości i stawów, choroby układu krążenia czy trudności z oddychaniem. Nie inaczej niż u ludzi, konsekwencje nadwagi i otyłości u psów mogą być bardzo poważne. Czy psy to z natury obżartuchy? W naturze nadwaga u psów nie występuje, chyba że ma podłoże patogenetyczne. Historycznie rzecz biorąc, problem otyłości u psów domowych wynika z ich nawyku jedzenia na zapas, na który wpływ miało ich wcześniejsze życie, przed udomowieniem. Na wolności dzikie psy jadły obficie, ale rzadko. Polowania na ofiary urządzały dopiero w momencie, gdy poczuły głód, a ubitą zwierzynę zjadały w olbrzymim pośpiechu, z obawy, że psy wyższej hierarchii zabiorą im zdobycz. Jadły wówczas dużo, nie wiedząc, kiedy pojawi się kolejna okazja na posiłek. Te zachowania żywieniowe pozostały im do dziś, mimo że już nie muszą samodzielnie dbać o zdobywanie jedzenia czy konkurować o pokarm. Większość psów, mimo regularnych posiłków czy uczucia sytości, wciąż nie może się wyzbyć tych atawistycznych zachowań i je do momentu, aż zniknie jedzenie, nieważne jakie jego ilości mają akurat do dyspozycji. Co wpływa na wagę psa? Na masę ciała dorosłych psów ma wpływ cały szereg różnych czynników, nad którymi Ty sam możesz zapanować i pozytywnie na nie wpłynąć. Czynniki genetyczne: wrodzona skłonność do tycia Część ras psów – np. labradory – ma tendencję do gromadzenia tkanki tłuszczowej. Niektóre tendencję do tycia mogą nawet przekazywać potomstwu genetycznie – mowa wówczas o nadwadze rodzinnej. Masę ciała takich psów powinieneś dlatego kontrolować nie tylko za pomocą właściwego żywienia, ale także dostarczając im odpowiedniej dawki aktywności fizycznej. Które rasy psów mają tendencję do tycia? Część ras psów ma szczególną tendencję do tycia. Czynniki hormonalne: pies po kastracji Psy po kastracji potrzebują mniejszej ilości energii – szacuje się, że jej wysokość spada nawet o około 30%. Po wykonaniu zabiegu sterylizacji zmniejsza się produkcja i wydzielanie hormonów płciowych, a zmiany metaboliczne sprzyjają odkładaniu się tkanki tłuszczowej i zwiększają apetyt. Kastracja psa prawie dwukrotnie zwiększa ryzyko nadwagi lub otyłości. Czynniki behawioralne: właściwe wychowanie Część psów ma wilczy apetyt i zjada wręcz wszystko to, co napotka na swojej drodze. Występowanie takich sytuacji w wieku szczenięcym nie powinno Cię dziwić – jedzenie to wszak najsilniejszy z psich instynktów. Jeśli odpowiednio nim pokierujesz, masz duże szanse, że psiak zmieni swoje nawyki. To ważne również w celu uniknięcia zatrucia poprzez połkniecie niebezpiecznej substancji. Czynniki środowiskowe Poza ilością i jakością karmy na masę ciała wpływa również aktywność fizyczna. Odpowiednia częstotliwość i długość spacerów, ale też treningi i zabawy są decydujące dla zachowania optymalnej wagi – lub jej zrzucenia. Czynniki wiekowe: gdy pies się starzeje Prawdopodobieństwo nadwagi rośnie wraz z wiekiem. Problem ten najczęściej dotyka psów w średnim wieku, mających kilka lat. Powyżej 12-14 roku życia ryzyko pojawienia się nadmiernej ilości kilogramów znacznie spada. Starzejący się pies, który ma dodatkowo do udźwignięcia zbędne kilogramy, jest szczególnie narażony na poważne choroby. Strategia małych kroków Po ustaleniu stopnia nadwagi i masy ciała, jaką Twój pies powinien utracić, pamiętaj, że tygodniowo nie powinien on spalić więcej niż 1 - 2% aktualnej masy ciała. Ważne jest stopniowe zmniejszanie dziennej dawki pokarmu i równie stopniowe zwiększenie aktywności fizycznej. W przypadku żywienia żołądek psa musi systematycznie zostać przyzwyczajony do mniejszej ilości kalorii. Natomiast jeśli chodzi o ruch, to nie możesz psa przeforsować – zbędne kilogramy negatywnie wpływają na kondycję, a zmuszanie go do wysiłku byłoby kontraproduktywne. Jeśli Twój pies czuje się jak ryba w wodzie, pływanie będzie najlepszy rozwiązaniem: pies spali dużą ilość kalorii i wzmocni mięśnie. Jaka powinna być zawartość tkanki tłuszczowej? Szacuje się, że zawartość tkanki tłuszczowej u zdrowego psa nie powinna przekraczać 25%, ale nie powinna być też mniejsza niż 15%. W przypadku skrajnej otyłości jej wartość może przekroczyć nawet 50%. Rasy i ich wagowe ideały Określenie idealnej masy ciała psa jest trudne zwłaszcza wtedy, gdy masz w domu kundelka. U psów rasowych jest to znacznie prostsze, bo wzorce ras organizacji FCI jednoznacznie przedziały idealnej wagi ciała podają. Podsumowanie Planując strategię, jak odchudzić psa, weź pod uwagę rodzaj karmy i odpowiednia dawkę aktywności fizycznej. Jeśli nadwaga u Twojego psa nie ma podłoża chorobowego, decydującym czynnikiem jesteś zawsze Ty i Twoje nawyki. Pamiętaj, że kluczem do osiągnięcia sukcesu jest konsekwentne przestrzeganie zasad – to Ty jesteś odpowiedzialny za ich wdrożenie i pilnowanie. Stawką jest zdrowie Twojego ulubieńca - odchudzając go przedłużasz mu życie. Karma dla labradora powinna być dopasowana do indywidualnych potrzeb zwierzęcia oraz jego cech. Niezależnie od tego, czy Twój pupil karmiony jest wyłącznie suchą karmą, czy dajesz mu również naturalne produkty, musisz przestrzegać kilku zasad, które pomogą mu zachować zdrowie i energię. Sprawdź, jak karmić labradora i w jaki sposób wybrać odpowiednie pożywienie dla psów tej dobrana karma Zła karma może mieć negatywny wpływ nie tylko na samopoczucie labradora, ale w perspektywie czasu również na jego zdrowie. Jeśli chcesz zadbać o swojego pupila, musisz pamiętać, że od wybranych składników zależy jego kondycja oraz zachowanie energii. Dieta labradora nie musi opierać się wyłącznie na produktach gotowych, kupionych w sklepie. Wprost przeciwnie, warto oprócz przetworzonego pokarmu podawać pupilowi świeże mięso lub kaszę. Sprawdź, jaka karma dla labradora będzie wybrać karmę dla labradora? Ogólne wskazówki dotyczące żywienia rasyCechy rasy często mają bezpośredni wpływ na sposób żywienia oraz planowanie diety zwierząt. W przypadku labradorów uznaje się, że są to psy duże, o dużej wadze i silnej budowie ciała, co warunkuje ich wysokie zapotrzebowanie na produkty energetyczne. O czym należy pamiętać, wybierając karmę dla labradora? Na co zwracać uwagę, aby zwierzę nie miało problemów z nadwagą lub otyłością?Karma powinna być dopasowana do rasy psa, ale również do jego ogólnego stanu zdrowia oraz preferencji. Nie wszystkie zwierzęta lubią ten sam smak. Trzeba uwzględnić także wiek pupila – skład karmy dla szczeniaków różni się od zawartości karmy dla dorosłych labradorów. Jeśli Twój pupil został wysterylizowany lub wykastrowany, powinieneś podawać mu specjalne produkty o wysokiej zawartości tłuszczu, który jest niezbędny do jego prawidłowego funkcjonowania. Karma powinna mieć określoną kaloryczność, dopasowaną do aktywności psa. Jeśli Twój pies mało się rusza, a je dużo wysokoenergetycznego pokarmu, prawdopodobnie skończy się to dla niego labradorów często pojawiają się choroby kości oraz stawów. W przypadku tej rasy jest to problem o podłożu genetycznym, jednak wysokiej jakości karma (o dużej zawartości mięsa w składzie) pozwoli zminimalizować przedwczesne powstawanie czy sucha karma dla labradora – którą wybrać?Istnieje kilka możliwości karmienia labradora. Większość osób decyduje się na dietę mieszaną, tzn. składającą się zarówno z naturalnych produktów (mięsa, kaszy, ryżu, warzyw), jak i gotowej karmy kupionej w sklepie. Dobra karma dla labradora powinna być nie tylko sycąca, musi mieć również pozytywny wpływ na wygląd sierści i ogólne samopoczucie pupila. Wśród dostępnych na rynku produktów znajdują się te ekonomiczne oraz premium, które różnią się nie tylko ceną, ale przede wszystkim swoją zawartością. W droższych, specjalistycznych karmach, w składzie znajduje się głównie mięso, w tańszych odpowiednikach z kolei podstawowym składnikiem są wszelkiego rodzaju zboża, a zawartość kurczaka lub wołowiny wynosi zaledwie kilka przypadku gotowej karmy można wyróżnić również jej dwa rodzaje – karmę mokrą oraz suchą. Która z nich jest lepsza i może stanowić podstawę diety psa?Mokra karma dla labradoraKarmę mokrą kupuje się głównie w puszkach oraz saszetkach. W przeciwieństwie do karmy suchej zawiera ona więcej wody, dlatego, aby osiągnąć podobną wartość kaloryczną posiłku, w misce musi znaleźć się jej znacznie więcej. Nie jest to rozwiązanie zbyt karma dla labradoraNajpopularniejszym wyborem wśród właścicieli psów jest sucha karma. Można kupić ją w opakowaniach o różnej gramaturze, jest znacznie łatwiejsza w przechowywaniu. To właśnie ona stanowi bazę dla każdego rodzaju diety. Warto wybierać produkty przeznaczone specjalnie dla labradorów, ze szczególnym uwzględnieniem stanu zdrowia pupila oraz jego na zadbanie o swojego psa, który ma problemy z nadwagą, jest przygotowanie odpowiedniej diety. Zazwyczaj składa się ona wyłącznie z karmy suchej i oczywiście nieograniczonego dostępu psa do świeżej wody. Karma odchudzająca dla labradora w swoim składzie powinna zawierać wyłącznie mięso niskokaloryczne. Jeśli znajduje się w niej za dużo węglowodanów lub tłuszczów, efekt może być przeciwny do zamierzonego, dlatego wszelkie wątpliwości warto omówić z weterynarzem. Lekarz doradzi, w jaki sposób pozbyć się otyłości u psa, wybierze odpowiednią karmę, a także udzieli wskazówek dotyczących diety pupila, biorąc pod uwagę jego indywidualne preferencje oraz ogólny stan serwisem kobiecym i tworzymy dla Was treści związane ze stylem życia. Pamiętamy jednak o sytuacji w Ukrainie. Chcesz pomóc? Sprawdź, co możesz zrobić. Pomoc. Informacje. także:Autor:Adrian AdamczykŹródło zdjęcia głównego: Stefan Cristian Cioata/Getty Images Dysplazja stawów u psa – co to jest? Dysplazja stawu u psa to schorzenie, które polega na patologicznym rozwoju struktur stawowych. Może to być na przykład niedorozwój, ale również zwyczajne rozluźnienie w obrębie stawu. Najczęściej schorzenie to przekazywane jest w genach, z pokolenia na pokolenie. Co ważne, zwierzę mające gen dysplazji wcale nie musi zachorować, bo na rozwój choroby wpływają również czynniki zewnętrzne. Jakie? Przede wszystkim: przynależność do dużej rasy zbyt duża suplementacja wapniem przy stosowaniu karmy komercyjnej bardzo szybki wzrost szczeniąt brak suplementacji przy żywieniu domowym nadwaga albo otyłość na etapie rozwoju i wzrostu nadmierny wysiłek fizyczny u rosnących psów Według badań najbardziej na dysplazję narażone są konkretne rasy psów. Dysplazja u labradora, sznaucera olbrzymiego, owczarka niemieckiego, amstaff czy doga jest częstsza niż u innych ras. Coraz częściej chorują też psy małych ras, spaniele czy mopsy. W przypadku tych psów należy wykonywać w wieku szczenięcym badania w kierunku dysplazji. Warto też dodać, że choć choroba może dotykać różnych stawów, to najczęściej diagnozowane jest zwyrodnienie stawu biodrowego u psa. Sucha karma dla psów zagrożonych dysplazją Szczenięta dużych i olbrzymich ras rosną nawet do ukończenia drugiego roku życia – w tym czasie kształtuje się ich kościec, co ma bezpośredni wpływ na stawy. W tym czasie stosowana powinna być sucha karma dla szczeniąt ras dużych, która zapewnia dostarczenie wszystkich niezbędnych składników odżywczych, w tym białka, ale też wapnia i fosforu w odpowiednich proporcjach. Na etapie wzrostu, ale również w dorosłości psa pilnuj dopasowanych dawek żywieniowych. U psów otyłych i z nadwagą ryzyko wystąpienia dysplazji wzrasta nawet o 10%. Jeśli Twój pies ma zbyt dużą wagę, a dokuczają mu problemy z poruszaniem się, zgłoś się na wizytę do gabinetu weterynaryjnego. Jeśli pies nie wykazuje dolegliwości, zadbaj o to, aby zrzucił nadmierne kilogramy. Sucha karma dla psów z nadwagą to zwykle produkty typu light, czyli o obniżonej kaloryczności. Zapewni psu uczucie sytości, a jednocześnie nie będzie dostarczać zbyt wielu kalorii. Zazwyczaj zawiera też L-karnitynę, która wspiera spalanie tłuszczów. Pamiętaj, aby dopasować dawkę do potrzeb psa. Dysplazja u psa a aktywność fizyczna Na etapie wzrostu żadne szczenię nie powinno być obciążane nadmierną, zwłaszcza wymuszoną, aktywnością fizyczną, bez względu na to, czy dysplazja stawu biodrowego jest u niego warunkowana genetycznie. Ciągły, intensywny ruch w tym samym tempie po twardym podłożu, na przykład chodniku, jest jedną z gorszych rzeczy, którą można zrobić psu. Nie należy też pozwalać na intensywne i częste chodzenie po schodach oraz ograniczać bardzo długie okresy aktywności. U psów, które mają nadwagę, nadmierna aktywność fizyczna nie jest zalecana w ogóle. Najpierw zadbaj o to, aby pies wrócił do prawidłowej wagi, a potem stopniowo wydłużaj spacery. Dysplazja u psa – objawy Objawy dysplazji u psa niekoniecznie od razu rzucają się w oczy laikowi. Jeśli jednak zauważysz, że Twój pies ma problemy z poruszaniem się, niezbędna jest wizyta w gabinecie weterynaryjnym. Do objawów wymienianych przez lekarzy weterynarii należą: ostrożne wstawanie i kładzenie się ostrożny chód niechęć do biegania charakterystyczny, sztywny chód problemy z poruszaniem po odpoczynku problemy ze wskakiwaniem na różne powierzchnie niechęć do kładzenia się na twardym odciążanie jednej łapy podczas siadania, kładzenia się Dysplazja u psa – diagnostyka Istnieje wiele różnych metod diagnostycznych, a niektóre z nich stosować można już u kilkutygodniowych szczeniąt. Najczęściej wykonywane są, w razie zgłoszenia właściciela zaniepokojonego nieprawidłowym poruszaniem się psa, badanie palpacyjne stwierdzające zakres ruchomości stawów, a także dokładny wywiad. Podstawą diagnostyki jest też rentgenowskie badanie psa. Przygotowanie do niego leży po stronie opiekuna – zazwyczaj badanie RTG wykonywane jest w narkozie albo na tak zwanym głupim jasiu. Pies nie powinien przed nim spożywać posiłków przez 12 godzin, a na kilka godzin przed wizytą – pić wody. Wykluczenie dysplazji możliwe jest u psów około dwuletnich. Dysplazja u psa – leczenie W lekkich przypadkach dysplazji stosowane jest leczenie farmakologiczne połączone z odpowiednim żywieniem, suplementacją, a także rehabilitacją. W razie konieczności podaje się leki przeciwzapalne. Suplementacja przebiega z użyciem kwasu hialuronowego, glukozaminiy i chondroityny i stosowana jest w zastrzykach dostawowych albo w formie witamin i suplementów dla psów. Sucha karma dla psa powinna być dopasowana do potrzeb danego osobnika i nie powodować ryzyka nadwagi. Wskazana jest też umiarkowana aktywność fizyczna, np. pływanie czy niezbyt szybki bieg po miękkim, nie śliskim podłożu. W przypadku poważniejszych stanów wprowadza się dodatkową, profesjonalną rehabilitację, która ma za zadanie polepszyć możliwości poruszania się zwierzęcia i skorygować postawę jego ciała. W takich przypadkach stosowana jest również karma weterynaryjna dla psa z dysplazją, która dostarcza niezbędnych składników wspierających zdrowie stawów. Tymczasowo stosowane mogą być też tabletki przeciwbólowe dla psa na stawy – tylko z przypisu lekarza. W sytuacji, gdy dysplazja jest bardzo ciężka, niezbędna jest operacja stawu biodrowego. Jej forma dostosowywana jest do stanu psa. Najlepiej, aby przeprowadził ją lekarz weterynarii ze specjalnością chirurga ortopedy. Labrador retriever to duży, silny i żywiołowy pies, który wymaga odpowiedniego prowadzenia i socjalizacji. Źle wyszkolony i uspołeczniony może przysporzyć opiekunowi masę problemów! W niniejszym artykule przedstawimy Państwu ogólne informacje na temat rasy oraz postaramy się zarysować profil idealnego właściciela dla psa Labradora. Życzymy miłej lektury! Labradory osiągają średnio od 54 do 57 cm wysokości w kłębie i 30-40 kg wagi. Jeżeli w porę nie zapanujemy nad ich hiperaktywnością i niepohamowanym pragnieniem powitania każdego napotkanego człowieka, już zawsze będziemy przeciągać smycz w czasie spacerów i modlić się, aby psiak nie wyrwał nam ręki z barku. Duże czworonogi mogą zwalić z nóg postawnego człowieka – wystarczy zwalisty skok w czasie co z obcymi? Cóż, nieznajomi mogą mieć do nas spore pretensje, jeżeli pies rzuci się na ich spodnie z ubłoconymi łapami – nawet pocieszny wyraz pyska nie zrekompensuje straty. Jak wychować Labradora? Psy potrzebują bardzo dużo ruchu i odpowiedniej stymulacji umysłowej. Nie zadowolą się kilkunastominutowym spacerem wokół bloku, w czasie którego nie będą miały możliwości porządnego wybiegania się i obcowania z innymi czworonogami. Dorosłemu labradorowi należy zapewnić codziennie co najmniej jeden godzinny spacer, w czasie którego będzie mógł popracować i pobiegać za piłką. Jeżeli nie damy psu szansy na rozładowanie energii, musimy liczyć się z przykrymi konsekwencjami, np. dziurą w kanapie albo potłuczonym wazonem. Wybiegany i zmęczony Labrador może pozostać sam w domu nawet na osiem uwielbiają wodę – niestety dotyczy to zarówno wody w jeziorze, jak i przydomowej błotnistej kałuży. Pies z chęcią wytapla się w bajorku, a potem przybiegnie do nas i zacznie się integrować z poszczególnymi elementami garderoby. Po każdym „wodnym” spacerze wskazane jest wykąpanie i dokładne wysuszenie Labradora, tak aby nie wdała się żadna infekcja. Labrador kocha wszystkich ludzi, dlatego zupełnie nie nadaje się do pełnienia funkcji stróża domu. Podbiegnie do każdego, kto zechce się z nim pobawić (bądź jeżeli dojdzie do wniosku, że ktoś chce mu dać coś do jedzenia). Uwielbia dzieci i może bawić się z nimi całymi godzinami. Niestety, duże gabaryty czynią zeń dość niebezpiecznego towarzysza zabaw dla nieco młodszych latorośli – oczywiście psy nigdy nie zranią dziecka umyślnie, ale niechcący mogą wyrządzić mu poważną krzywdę. Dieta Labradory to straszne łakomczuchy, które zjedzą wszystko, co trafi do ich miski. Często zdarza się, że mimo obfitego obiadu podejdą do stołu i zaczną żebrać o kolejne porcje. W żadnym wypadku nie możemy jednak dzielić się ze czworonogiem swoim posiłkiem! Pies szybko przyzwyczai się, że zawsze dostanie smakołyk, jeżeli podejdzie do stołu i zrobi słodkie oczy. Kolejnym powodem, dla którego nie powinniśmy dokarmiać Labradora jest skłonność do nadwagi. Pomijając domowe jedzenie – każde świństwo znalezione na spacerze, np. zdechły gryzoń czy odchody, są dla nich przysmakiem. Przekarmianie nigdy nie wyszło nikomu na zdrowie. Pielęgnacja Labradora Labradory linieją intensywnie dwa razy do roku. Wówczas właściciel musi mierzyć się z problemem ogromnej ilości sierści zrzucanej w każdym miejscu w domu. Aby nieco złagodzić skutki linienia, należy kąpać psa w ciepłej wodzie – to znacznie przyspiesza wypadanie martwego włosa. Gdzie kupić Labradora? W profesjonalnych hodowlach cena rodowodowego szczenięcia waha się w granicach 2000-2500 zł. Szkolić samemu czy z pomocą fachowca? Posiadacze szczeniąt, którzy nie mają doświadczenia w prowadzeniu psów, powinni zastanowić się nad zapisem do tzw. psiego przedszkola, gdzie pod okiem profesjonalnych trenerów i behawiorystów, już kilkutygodniowy szczeniak nauczy się podstawowych komend. Nawet kilka lekcji może przynieść istotne korzyści wychowawcze! Na kursie nauczymy się przede wszystkim, że nauka może odbywać się poprzez zabawę i nagradzanie pożądanych zachowań. Atrakcyjny model zajęć i stosowanie wielu schematów ćwiczeń pozwoli nam osiągnąć upragnione rezultaty. Warto pamiętać, że każdy pies jest inny, niemniej żaden nie będzie zainteresowany kilkunastokrotnym powtarzaniem danej komendy zgodnie z jednym wyrobionym wzorcem! Szkolenia dla „przedszkolaków” to najlepszy możliwy sposób na wyrobienie sobie własnego rytmu ćwiczeń.

dieta dla labradora z nadwagą